ایــران یک مجمع الجزایر زندان گونه است

انسانها ، کتابها ، روزنامه ها ، نواهای شادی و هر نـوای آزادی بخشی در بند است

ما خواهان آزادی همگانی هستیم ، آزادی انسان ، آزادی قلم ، آزادی اندیشه ، آزادی زنـدگی ، آزادی شـادی ، آزادی برای رشد و آگاهی و همبستگی 

                                                                                        اکبــر گنجـــی

                                                                                                   روز سـوم اعتصاب . نیویورک

اعتصاب پایان گرفت ، من که مورد تمسخر دوستان ، همکاران و اطرافیان قرار گرفتم  اعتصاب را نصفه نیـمه کنار گذاشتم و ساعت 4 بعداظهر روز یکشنبه چند ساعت مانده به پایان اعتصاب به مناسبت روز مادر در حالیکه جعبه ای شیرینی دستم بود وارد خانه شدم و افطار کردم ، خوب اعتصاب تک نفره هیچوقت نمی تونه مفید فایده باشه ، کما اینکه نه قطعنامه ای صادر شد و نه حتی کسی فهمید که من در اعتصاب غذا بسر بردم ، اما حقیقتش خودم به آرامش خاصی دست پیدا کردم مثل زمانی که بعد از عملیات به پشت خط برمیگشتیم سرافراز و پرغرور بودم

سرافراز از اینکه نشان دادم هنوز زنده هستم هرچند که در دنیای مردگـان بسر میبرم ، سرافراز از اینکه اقلیتی از اکثریت خاموش جامعه که خود را به قضا و قـدر سپرده و در جو اختناق حکومت مهر سکوت بر لب زده اند هم توانستند واکنشی در برابر ظلم و ستـمی که در حقشان میشود  نشان دهند ، شاید که این حرکت نقطۀ عطفی باشد برای شروع یک اجماع ملی در مقابله با استبداد مذهبی ...

کـوس رسوائی دولتمردان ایران با حملۀ انتحاری اخیر بوسیلۀ سلاحهای ساخت ایران توسط حزب الله به مواضع اسرائیلی ها ، به گوش جهانیان رسید

حالا دیگه حکایت اینـه : قسم حضرت عباس را باور کنیم یا دم خروس را . ! . !

خاورمیانه ناامـن شده ، پروندۀ هسته ای ایران بر سردوراهی جنگ یا تحریم قرار گرفته ، ملت ایران زیر بار انواع فشارها به گوژپشتی تبدیل شده که توان ایستادن هم نداره چـه برسه به مبارزه و رویاروئی . . .  

این دغلبازان صحنـۀ سیاست چـه از جان ملت ایـران میخواهند ؟

آیـا زمان آن فرانرسیده که چـاره ای بیندیشیـم ؟  

با دخترم دعـوا کردم و یک سیلی بهش زدم ، حالا عذاب وجدان گرفتم

بحث از اینجا شروع شد که چـرا من اجازۀ شرکت در کنکور دانشگاه آزاد را به او ندادم در حالیکه تمام دوستانش الان دانشجو هستند ، شاید حق با او باشه و من باید به هر جان کندنی بود او را روانۀ دانشگاه آزاد میکردم تا او هم بتونه یک مدرک هر چند تقلبی بگیره ،  هیچوقت دانشگاه آزاد رو قبول نداشتم  ، شاید به واقع در حق او کوتاهی کرده ام  

هرچی باشه من متعلق به نسل قبل هستم نسلی که در دانشگاه دولتی درس خواند ، وارد سیاست شد ، در انقلاب شرکت کرد ، شاهد انقلاب فرهنگی بود ، به جبهه رفت ... و امروز وامانده از زندگی گذشتۀ خود در بن بست گیـر کرده  ، خـدا شاهده تمام تلاشم را برای خوشبختی و رفاه خانواده ام بکارگرفتم و طاقت اینکه چون پدری بی مسئولیت قلمداد شوم ندارم ، هرچند که این گلایه عین واقعیت باشد اما به من گران آمد و باعث شد که برای اولین بار دست روی فرزندم بلند کنم .

خسته ام از زندگـی و از فشارهائی که بیرون از خانه تحمل میکنم بدون اینکه هیچ انعکاسی در خانه داشته باشد و دل نگرانم از آیندۀ فرزندانم در این جـو متشنج و در این بازار داغ چشم و همچشمی ...

روزی که سر بر سجدۀ دوست میگذاشتم آرامش بیشتری داشتم امروز که این عادت را ترک کرده و خود را گـم کرده ام نمیدانم به کدام ریسمان چنگ بیاندازم ؟

سرنوشت نسل جوان این مرز و بوم به کجا می انجـامد ؟

نسلـی که در دنیائی پراز تضـاد رشد می یابد ، نسلـی که آرزوهای دورودرازش دست نیافتنی است ، نسلـی که نمیداند کدام حرف را باور کنـد ، نسلـی که مذهبش در ایران مایۀ عزت و در ورای مرزها مایۀ خفت است ، نسلی که گنجینه هایش و هویت 2500 ساله اش توسط دوست و دشمن به تاراج میرود ، نسلی که به جای داستانهای شاهنامه موشک های صـدام لالائی نیمه شبش بود ، نسلی که نیاکانش کورش کبیر و خشایارشاه بودند و امروز از صدقه سر حمایت های دولت اسلامی از گروهکهای تروریست حامی جرثومۀ فسادی چون بن لادن شناخته میشوند ، نسلی که اگـر نام نسل سوخته بر آن بگذاریم پربیراه نباشد .

سلام دوستان

الهی شکر از صدقه سر دولت عدالت محور تمام کارهای این مملکت روبراه هست و تنها دل نگرانی مان موضوع حملۀ اسرائیل به نـوار غزه است ، گرچه رژیم صهیونیستی روی هرچی خونخوار تاریخ رو سفید کرده ولی این چیزی از جنایات فجیع حکومت ایران کم نمی کنه ، حکایت دیگ به دیگ میگه رویـت سیاه است .

بخداوندی خـدا دیگه حوصلۀ نوشتن ندارم مگه نوشتن من کمکی به فقر فزایندۀ ملت ایران می کنه ؟

جای شما خالی یک هفته ای رفته بودیم شمـال ، انجا هم دلمان ترکیـد میدونید چرا ویلائی که گرفته بودیم سرایداری داشت که قصۀ غصه هاش خودش مثنوی هفتاد من میشه اما من حوصلۀ بازگو کردنش رو ندارم ، بیچاره هر شب برای من درددل میکرد و یک بنـد هم به آخوند فحش میداد که از روزیکه بسرکار آمدند مردم روی خوشی ندیدند

اکثریت قریب به اتفاق مردم با فقر دست و پنجه نرم میکنند و گرانی و بیکاری ریشۀ آنها رو خشکانده ولی انگار از دست هیچکس کاری ساخته نیست

خوب وقتی کاری نمیشه کرد دیگه نوشتن چـه فایده داره ؟

ممدرضا ، همین سرایدار ویلا می گفت : آقا ما که نان خوردن را با سختی در میاریم و خرج دوا و دکتر نداریم انرژی هسته ای به چه دردمان میخوره ؟ گفتم : خوب انرژی هسته ای برای طب ، نیروگاه برق وخیلی چیزها استفاده میشه

اما پـی بردم که شعور او با چهار کلاس سواد از من بیشتره که سعی داشتم او را توجیه کنم   

گنجی ملت ایران را به اعتصاب فرا میخواند

آشـی که در مدرسۀ حقانـی قم برای ملت ایران بـار گذاشته  ، روزی که پخته و آماده گردد ، فاتحۀ ایران و ایرانـی خوانده شـده

جناب محسن خان رضائـی هم به مصداق مثل معروف کافر همه را به کیش خود میخواند ، اینروزها به پروپاچۀ اکبر گنجی پیچیده که پول از دول غرب و سازمانهای مدافع حقوق بشر میگیره ، یکی نیست بگه مـرد نازنین تو و امثال تو نمی توانید وجهه گنجی و دیگر اهالی قلـم رو از بین ببریـد .

جناب کریمی راد هم که فرموده اند جهانبگلـو و موسوی خوئینی در رابطه با مسائل امنیتی نظام دستگیر شده اند ، کدوم امنیت ؟ کدوم نظام ؟ هر کی رو با یه برچسبی می گیرند و آب هم از آب تکان نمی خوره ... یکی نیست بپرسه افروتن و قاجار و توانچه چــی ؟ اسانلـوی بخت برگشته چی کار کرده بـود ؟

تازه در جلسه تفهیم اتهام خوئینی جرمش نشر اکاذیب بوده حالا نشر اکاذیب کجاش امنیتی است باید از آقایان پرسید

آنچه که واضحه حکومت مذهبی و انتصابی بقول گنجی حادترین نوع استبداد است

استبدادی که در آن <<<سفیر جمهوری اسلامی برای شرکت در اجلاس حقوق بشر ، قاتل زهرا کاظمی است >>> و هیچکس را یارای این نیست که بگوید بابا اقلا مرتضوی قاتل رو روانـۀ جائی که از حقوق بشر دفاع میشود ، نکنید .

چرا هیچکس این دهن کجی به ملت ایران و جوامع بین المللی را  درک نکرد ؟ چرا هیچکس واکنشـی نشان نداد ؟

چـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــرا ؟